مطوّق على بن فتح ، كنيه‌اش ابو الحسن « 1 » و از كتابهاى اوست : كتاب الوزراء - كه آن را در دنبال كتاب محمد بن داود بن جراح ، تا دوران ابو القاسم كلواذانى ، تأليف كرده است . ابن حرون اين كتابها از اوست : كتاب فضل نظم القرآن . كتاب الرسائل . مرثدى ابو احمد بن بشر مرثدى بزرگ ، همان كسى است كه ابن رومى اشعارى در ماهى « 2 » برايش فرستاده و با همديگر شوخى داشتند . مرثدى كاتب موفق در كارهاى ويژه‌اش بود و اين كتابها از اوست : كتاب الانواء - كتابى است بزرگ و در نهايت خوبى . كتاب اشعار قريش . وصولى در نوشتجات خود به آن تكيه داشت و آن را بنام خود نموده است ، و من ( دستور ) آن را به خط مرثدى ديده‌ام . خاندان ثوابة بن يونس دودمانشان نصرانى ، و گويند يونس معروف به لبابه بود و حجامت مىكرد . و بقولى مادرشان لبابه است . ابو سعيد وهب بن ابراهيم بن طازاد براى من حكايت كرد كه ، على بن حسين و ابو العباس احمد بن محمد بن ثوابه در كشت‌زارى گفتگو و منازعه داشتند و در خانه يكى از رؤسا . كه گويا عبيد اللّه بن سليمان باشد مجلسى نمودند و على بن حسين گفتگو با ابو العباس را در آن مجلس ببرادرش ابو القاسم جعفر بن حسين واگذار كرد . ابو العباس زبان بدشنام و استهزاء گشوده و از جمله سخنانش اين بود ، كه شما با ربودن مال مردم « 3 » زندگانى مىنمائيد . على بن حسين دست كودك زيبايى را كه همراهش بود گرفته ، و در جاى خود ايستاده ، و سر را برهنه نموده ، و با صداى رسا گفت : اى گروه نويسندگان ،

--> ( 1 ) جب در حاشيه ( بالاى ابو الحسن نقطه گذاشته و نوشته است اين كلمه به خط مصنف نيست ) . ( 2 ) ف ( فى السهك ) كه بمعنى بوى بد - و جب ( فى السمك ) بمعنى ماهى . ( 3 ) ف ( و انما بققتم بالبربره ) جب ( و انما نفقتم بالبزبزه ) و بزبزه ربودن چيزيست ( منتهى الارب ) .